انتشارات رازنهان فصلنامه رهیافتی در جامعه شناسی و توسعه 3115-7955 1 4 2026 02 20 Identification and classification of social integration factors based on reducing risky behaviors of male youth recovering from addiction شناسایی و سطح بندی عوامل ادغام اجتماعی مبتنی بر کاهش رفتارهای پرخطر جوانان پسر بهبود یافته از اعتیاد 1 23 242175 10.22034/jasd.2026.574054.1025 FA محمد هادی منصور لکورج گروه مردم شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0005-2689-9055 زهرا شمس احسان گروه جامعه‌شناسی فرهنگی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2025 12 08 Purpose: The purpose of this study was to identify and prioritize the factors that contribute to social integration aimed at reducing high‑risk behaviors among young men recovering from addiction. Method: This research employed a descriptive‑survey design with a correlational approach. The study sample consisted of 384 young men aged 20–30 who had recovered from addiction and were attending a harm‑reduction treatment and rehabilitation center in Tehran. Participants were selected using multi‑stage cluster random sampling. To analyze the factors related to social integration and to prioritize the identified elements, Interpretive Structural Modeling (ISM) was utilized. Confirmatory factor analysis and structural modeling using SmartPLS3 were also applied to examine relationships and validate the factor structure. Findings: The analysis identified 15 key categories, including: family support, social acceptance, economic empowerment, access to psychological services, physical‑health support, life‑skills training, participation in cultural and social activities, support and involvement of non‑governmental organizations, sustainable housing facilities, vocational and technical training, development of personal identity and self‑worth, governmental support programs, rehabilitation and reintegration facilities, support and self‑help groups, and regular monitoring and follow‑up. Conclusion: Social integration is one of the most significant strategies for providing emotional and instrumental support to young men recovering from addiction, ultimately helping to control their circumstances and reduce social harms and high‑risk behaviors. هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی و سطح بندی عوامل ادغام اجتماعی مبتنی بر کاهش رفتارهای پرخطر جوانان پسر بهبود یافته از اعتیاد بود. روش: روش پژوهش حاضر، توصیفی پیمایشی از نوع همبستگی بود. نمونه مورد مطالعه 384 نفر از جوانان پسر 20 تا 30 سال بهبود یافته از اعتیاد هستند که به مرکز درمان و بازتوانی کاهش آسیب در شهر تهران مراجعه کرده بودند که با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. جهت تحلیل عوامل ادغام اجتماعی مبتنی بر کاهش رفتارهای پرخطر جوانان پسر بهبود یافته از اعتیاد و سطح بندی هر یک از عوامل به دست آمده از مدل ساختاری تفسیری ISM استفاده شد. همچنین جهت بررسی روابط بین متغیر‌ها، شناسایی و سطح‌بندی عوامل از تحلیل عاملی تاییدی، تکنیک مدل سازی با استفاده از نرم افزارSmart PLS3 بهره گرفته شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد، 15مقوله شناسایی شد. مقوله‌های شناسایی شده شامل حمایت خانواده، پذیرش‌اجتماعی، توانمندسازی اقتصادی، دسترسی به خدمات روانشناختی، حمایت از سلامت جسمی، آموزش مهارت‌های زندگی، مشارکت در فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی، حمایت و مشارکت سازمان‌های غیردولت، تسهیلات مسکن پایدار، آموزش شغلی و فنی، ایجاد حس هویت و ارزش شخصی، برنامه‌های حمایتی دولتی، تسهیلات بازتوانی و بازگشت به جامعه، گروه‌های حمایتی و خودیاری، نظارت و پیگیری منظم می باشد. نتیجه‌گیری: ادغام اجتماعی یکی از مهمترین برنامه‌هایی است که از طریق آن می‌توان به کنترل اوضاع، حمایت‌های عاطفی و ابزاری جوانان پسر بهبود یافته از اعتیاد و در نتیجه کاهش آسیب‌های اجتماعی و رفتارهای پرخطر پرداخت.

https://www.jasd.ir/article_242175_c629811e007aa0acb37bd9be4c243607.pdf