انتشارات رازنهان فصلنامه رهیافتی در جامعه شناسی و توسعه 3115-7955 2 2 2026 09 21 Studying the sociological reasons for the formation of violence against Iranian women: A meta-analysis of research from 1983 to 2015 مطالعه دلایل جامعه‌شناختی شکل‌گیری خشونت علیه زنان ایرانی: فراتحلیل پژوهش‌های بازه زمانی 1362 الی 1404 252515 10.22034/jasd.2026.590579.1034 FA طاها عشایری دانشیار گروه جامعه شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0001-8210-8899 طاهره جهان پرور دکترای جامعه شناسی فرهنگی، گروه علوم اجتماعی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران 0000-0002-2098-6861 الهام حسین زاده حسنارودی دکترای جامعه شناسی ، گروه علوم اجتماعی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی قم، ایران Journal Article 2026 06 07 Objective: This study aimed to conduct a quantitative meta-analysis of studies conducted on the impact of social, cultural, and economic capital on violence against women in Iran. Method: The statistical population included 86 studies identified from reputable domestic scientific databases in the period 1404-1436. After applying the inclusion and exclusion criteria and examining the methodological quality, 45 studies were included in the analysis as the sample size. The correlation coefficient and Fisher's z-transformation were used to calculate the effect size, and the data were analyzed with CMA2 software. Findings: Social capital with an effect size of (-0.421) was the strongest deterrent to violence. In the components, family support (-0.387), family trust (-0.352), and family ties (-0.295) had the greatest impact. Cultural capital with an effect size of (-0.383) showed an inverse relationship, with educational capital (-0.405) being the strongest factor, followed by media literacy (-0.275) and mass media consumption (-0.180). Economic capital with an effect size of (-0.395) also had a significant negative relationship, with high socioeconomic status (-0.370) and high income (-0.355) being the most effective components. Conclusion: Simultaneously strengthening social, cultural, and economic capital through family support programs, promoting women's education, and improving economic status is a key strategy in reducing violence against women, and one-dimensional interventions are not effective. هدف: این پژوهش با هدف فراتحلیل کمی مطالعات انجام‌شده در زمینه تأثیر سرمایه‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی بر خشونت علیه زنان در ایران انجام شد.روش: جامعه آماری شامل ۸۶ مطالعه شناسایی‌شده از پایگاه‌های علمی معتبر داخلی در بازه زمانی ۱۴۰۴-۱۳۶۲ بود. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج و بررسی کیفیت روش‌شناختی، ۴۵ مطالعه به عنوان حجم نمونه وارد تحلیل شدند. برای محاسبه اندازه اثر از ضریب همبستگی و تبدیل z-فیشر استفاده گردید و داده‌ها با نرم‌افزار CMA2 تحلیل شدند.یافته‌ها: سرمایه اجتماعی با اندازه اثر (۰.۴۲۱-) قوی‌ترین بازدارنده خشونت بود. در مؤلفه‌ها، حمایت خانوادگی (۰.۳۸۷-)، اعتماد خانوادگی (۰.۳۵۲-) و پیوندهای خانوادگی (۰.۲۹۵-) بیشترین تأثیر را داشتند. سرمایه فرهنگی با اندازه اثر (۰.۳۸۳-) رابطه معکوس نشان داد که سرمایه تحصیلی (۰.۴۰۵-) قوی‌ترین عامل و سواد رسانه‌ای (۰.۲۷۵-) و مصرف رسانه جمعی (۰.۱۸۰-) در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. سرمایه اقتصادی با اندازه اثر (۰.۳۹۵-) نیز رابطه منفی معناداری داشت که پایگاه اقتصادی-اجتماعی بالا (۰.۳۷۰-) و درآمد بالا (۰.۳۵۵-) مؤثرترین مؤلفه‌ها بودند.نتیجه‌گیری: تقویت هم‌زمان سرمایه‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی از طریق برنامه‌های حمایت خانوادگی، ترویج تحصیلات زنان و بهبود وضعیت اقتصادی، راهبرد کلیدی در کاهش خشونت علیه زنان بوده و مداخلات تک‌بعدی کارایی لازم را ندارند.